غزل شمارهٔ ۱۱
ع عبید زاکانی
0
Altın Yaprak
لطف تو از حد برون حسن تو بی منتهاست
نیش تو نوش روان درد تو درمان ماست
عشق تو بر تخت دل حاکم کشور گشای
مهر تو بر ملک جان والی فرمانرواست
پرتو رخسار تو مایه مهر منیر
چهره پرچین تو جادوی معجز نماست
نرگس فتان تو لعبت مردم فریب
غمزه غماز تو جادوی معجز نماست
از تو همه سرکشی وز طرف ما هنوز
روی امل بر زمین دست طمع بر دعاست
گر کشدت ای عبید سر بنه و دم مزن
عادت خوبان ستم چاره عاشق رضاست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş