رباعی شمارهٔ ۱۶
ع عبید زاکانی
0
Altın Yaprak
آن زلف که بر گوشه غلطاق نهاد
صد داغ جفا بر دل عشاق نهاد
بر چهره او چو طاق ابرویش دید
مه خوبی روی خویش بر طاق نهاد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş