رباعی شمارهٔ ۲۶
ع عبید زاکانی
0
Altın Yaprak
زین گونه که این شمع روان می سوزد
گویی ز فراق دوستان می سوزد
گر گریه کنیم هر دو با هم شاید
کو را و مرا رشته جان می سوزد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş