Sen Var Ya Sen!

Sen var ya sen Gözlerimin ta en uzak millerine kadar Kaç milyon kilometre ruhumun derinliklerinde Kainatımın sonsuzluğunda Esip geçen bir rüzgar gibi körpesin Bakışlarının sadeliğine adayım Akşamların kuytuluğunda terbiyesizleşen Nefis canavarının fısıldadığı yanlışları düzeltensin Yürek kokan şiirlerimi şiirselleştiren Ve ruhumu küreselleştiren Kaçamak ve sınırsız kalp çarpıntılarımın Tam orta yerinden fışkıran okyanussun Sen var ya sen Ürkekliğimin at nalı koşuşunda yumuşak bir jokey Ve kaçışında düşüncelerimin senden Devleri dizginleyen kırbaçsın Akşamların yıldız mevsiminde Titrekleşen bakışmalarımda iki damla yaş Boğulan ruhumda sensizlikten Sonsuza uzanan bir feryatsın Leş gibi yıkıldığım yerde ölüme Damar damar fışkıran hayatsın Kalbim bir kalpten bir kalbe koşarken Beni durdurup coşturan ezansın Sen var ya sen Hüzün akşamının gecesinde Sabahı müjdelersin yalnızlığıma Bakışlarınla vurup kaçarken Aklımın en hassas yarasına Kıpkırmızı gülleri sunarsın Çıldırtırsın ayrılığınla Vuslatınla beni parçalarsın Haydi bırak bu masumluğu O maskeler ardında bir canavarsın. Ebedi vuslatı ararken gönlüm Beni cehennemlere atarsın Yine de şiirlerime ruh veren Başlı başına dev bir ilhamsın