Ankara Sokakları

Aradığım sendin geceleri yalnız yürüdüğüm sokaklarda üşürken. İçim üşürdü, ne umut vardı, ne mutluluk bu şehirde. Ne için dolanıyordum bu boş sokaklarda, gitsem olmaz mıydı. Ne tutuyordu beni bu şehirde, bu hayatta. Boynum bükülürdü iyice, etrafımda ne olduğunu bilmezdim. Karanlık gecelerde o koskocaman denilen dolunayı kafama önce yavaş yavaş, sonra hızlı hızlı dökülen yağmur damlalarını ancak atletimi evde çıkarttığım zaman hissederdim. Soğuktu bu şehir geceleri temmuzun ortasında ağustosun başında üşürdüm en çok Hiç birşey ısıtmazdı bedenimi, ruhumu. Şimdi bu şehrin tüm köşelerinde sobalar yanıyor, yağmur damlacıklarını daha kafama düşmeden hissediyorum. Sokaklarda yürürken bastığım yerlerin çıtırtısını duyuyorum önce ayaklarımla. Yıllarca yürüdüm sokaklarda her yüzde seni aradım her seste seni duymayı bekledim. Her hüzünlenip ağladığımda seni beklediğim için şanslı saydım kendimi. Bu şehri neden terketmiyorum, ne tutuyordu beni bugüne kadar artık biliyorum. Seni seviyorum.