Kimseye Açılmayan Kapı

Ansızın geldin çaldın gönül kapımı Yıllardır kimseye açılmamıştı bu kapı Ne ben kimseye açmıştım ne de daha önce çalınmıştı Kapının önünde SATILIK yazıyordu İlk isteyene verecektim gönül evimi ve kimsenin çalmadığı o kapı çalınmıştı hayliyle ev sahibi heyecanlanmış ve umutlanmıştı, "İşte bu, bu evin yeni hanımı sonsuza dek tek sahibi işte bu" diyordu içimde ki ses ve ben hep güvenirdim içimde ki o sese . Ben sahiplendiğini ve bir ömür burada oturacağını hayal ederken Sen ateş almaya gelen bir yabancıymışsın oysa . Ateş istedin benden ama ben ateşle aşkı karıştırmıştım galiba Kimseye göstermediğim, kimseye açmadığım o sandığı açmış Yalansız karşılıksız saf ve temiz aşkımı Son damlasına kadar sana sunmuştum Galiba sende karıştırmıştın aşkla ateşi Altın tepside sunduğum hayallerimi umutlarımı aşkımı Son damlasına kadar tüketmiş ve ardına bile bakmadan gitmiştin Günler geceler geçmişti Her geçen gün geleceğin ümidini yitiriyor Yüzümde bıraktığın o sevinç yerini hüzne bırakıyordu Git gide kapılar kapanıyor ve soluyordu içimde açan çiçek 5 para etmez şu dünyada Değer biçilemez bi sevgim vardı oda seninle kanatlanıp gitmişti Tutunacak hiçbir dalım kalmamıştı bu hayatta hayallerimden başka İçinde sen olan saf temiz yalansız hayaller .. Gün gelir aşkımı hayallerimi çaldığın gibi Bana senden kalan tek hatıra hayalini de alıp gider misin ? Tutunacak tek dalımı da hiç düşünmeden keser ve yine ardına bile bakmadan öylece çekip gider misin ?