Benim Adım Yok

Sen içerken beni efkar basıyor Bakışların var ya senin Bir gün ruhumu alıp dağlara kaçıyor Bir gün bozuk para gibi yerlere saçıyor Taşı toprağı altındır İstanbul'un Ecele bir faydası olsaydı korkunun Aşık olmaya koşmazdım senin ardından hayatı yarı yolda bırakıp Ve adaklar adamazdım Camilerinde ve kiliselerinde sıraya girip, altın aramak yerine Sana mı aşıktım ben Yoksa İstanbul'a mı İstanbul sana mı benzerdi Sen mi İstanbul'a Karışıp giderdik akıl almaz yerlerine hayallerin İki vefasız sevgilinin düşlerine yatmaktır anlattığım İstanbul kimden hamile Sen kimden Ruhlarınız orospu olsa bile Boşuna değildir yandığım Neler verilmez bu güzelliğe Bakışların örtüyor kırışıklığını gerdanının Gemiler geçiyor boğazından, gümüş renkli dumanlar saklıyor hayınlığını aşığının Bıçak dayanmış gırtlağına, yeşilini almış umutlarının Evler, Çıplak evler Yansımasında sularının aşkımı harap ediyor Sarıyer gözlerime değiyor Yasemin kokulu nefesin ciğerime Sadece hayaldir dudaklarının tadı Anladım ki İstanbul'dur aşkın adı Sen ise hasretin Benim adım yok