Kafiye

kırmızı sabah oluyor tanışığı kırmızı hani bir kafiye tutsun desem ardından aşkımızı ve şarkımızı kan kırmızı bir şarap lekesinden çekip de çıkarsam ne dediğimi anladın mı diye yüzüne baksam bir kafiye tutsun diye hayatımızda esnemesen de gülümsesen bir fesleğen saksısında reyhan diye çağırsam seni ah sen ismini defterime kalp içinde yazdığım kankardeşimle sofralarda içerken ağladığım hiç kafiyemiz tutmadı hayatta şimdi şarkı sözleri falan ve fallarda çıkan yalan kehanetlere bayram eden kalmadı bizim hanede sen yine de bir çaba göster kınalı ellerinle iki satır neşeni tutturuver kafiyeni de ben seni uçurayım ellere sarayım kan kırmızı tanışığı sabahlarına ohh içime değsin de dudaklarını katık edeyim ve seni kafiyeni hayatıma resmedeyim