Ödünç Alınmış Zaman

Bir kız Bir demet zaman koparmış bahçelerden Kimsenin yaşamadığı akşamlar Ve kimseyi ıslatmayan yağmurlar getirmiş Yaşanması lazımmış, kader çiçekleri açmalıymış Elinde kullanılmamış biletleri Otobüslerin Yolcular beklemekte Bizim gelmemizi Yollar uzun ve bitmez Elini tutacağım yere götürüyor beni Ellerim soğuk ve yaşlı İçimde bir korku İçim öylesine telaşlı Ya o yer yoksa Ya o yer hayallerin hayaliyse Bir demet zaman kucağımda kıpır kıpır Yüzüm güler Aklım sapıtır İşte yine özlüyorum Güneş doğuyor Bir bardak çay içiyorum özlemine Bir taze sıcak simit Tane tane konuşuyorum Deniz kıyısındaki kediyle Beni anlamıyor İnsanlar hızla geçiyorlar Sağımdan solumdan Bir kısmı korkarak bakıyor Kedi sonunda miyavlıyor İkinci şiiri okuyorum Sana uygun kelimeler var mı diye Ağaçlar bahar kokuyor Nisan akşamları sarhoş ediyor Bekliyorum Nerede bekliyorum bilmiyorum Ben oradayım Sen orada mısın Orası neresi Sesler gitmiyor Uzayda boşluktayım Bir esrarengiz hoşluktayım Bağırıyorum Duyulmuyorum Yine sen kazandın zaman...