Tek Başına İsyan

Bir şiirin güzelliğine büründürsem seni, notalar taksam sesine Salındırsam bahar akşamlarında gün batarken, bir kitapta seni yazsam, Dua diye okusam seni günaha girsem, tövbe etsem yeniden günah diye İşlemek için seni, bin kere tövbe etsem, bin kere tövbemi bozsam İşte güzelliğini sevdiğim yerindeyim hayatın Kendimleyim Başıma buyruk Yüreğime egemen Aklımdan uzakta bir yalnızlık akşamında İyiler uykuya çekilmiş Kötüler müteyakkız ve işbaşında Sıradan bir karanlık kucağını açmış bekliyor Hiçbirşeye aldırmadan yürüyorum Kendimleyim Başıma buyruk Yüreğime egemen Başladığı gibi sürmüyor yaşam Bir yağmur başlıyor beklemediğim İçim ıslanıyor Notalar kayboluyor Kitaplar yakılıyor seni yazdığım Günahlarımı af ediyorlar, Günahsız ve heyecansız çırılçıplak kalıyorum Utanıyorum Bir ana kuzusu nöbet tutuyor sınırda Kurşun belki yoldadır onu bulacak Kaç şafak sayacaktı ve kaç sabah olacaktı Koynunda yavuklu mektubu Genç bir polis kulübede nöbet tutuyor Ankara soğuğunda titriyor Kat kat göbekli biri apartmanda rahat uyuyor Kurşun gelip o polisi buluyor Utanıyorum Aklım başımda olsa isyan edeceğim Kalabalık olsam yürüyeceğim Kendimleyim Başıma buyruk Gadamı da aldılar üstelik Bu kadar ölümün ortasında Kokudan kusacağım Yediğiniz ekmeğin haram geldiği oluyor mu, yaşamaktan utandığınız, ya da çaresizliğinize kızdığınız şiddetle ve galiz küfürler savurarak taa yedi sülalesinden başlayıp bugünlere geldiğiniz, sevgiyle başladığınız bir yolu nefretle bitirdiğiniz, en kötüsü hiçbirşeye ve hiçkimseye inanmadığınız İşte sevmeye başladığım yerindeyim hayatın Kendimleyim Başıma buyruk Yapayalnız Beni de kaybetmeye hazır mısınız.