Üç Nokta
O
Oğuzkan Bölükbaşı
0
Altın Yaprak
Sonraki yalnızlıktır;
Önceki yalnızlığın getirdiği.
En dolambaçlı yollarda savrulan toz taneciklerinde hayat var.
Bir de; o küçük çocuklar ağlamasalar.
Ben toz tanecikleriyle savrulacağım.
Hep yanlış zamanları çekiyorum.
Oysa tek zaman,
Şimdiki zaman.
Sen varsan…
Maviye doymuyor yağmur,
Yağmura doymuyor toprak
Hani o yaprak gözlerinden sonbahara dökülen;
Dalında dursa ya
Düşmeden önce suya.
Senin dalganla serinlesem.
Benim meselem…
Benimle kalması her şeyin
Duyulmadan yaşanan bir aşkın içsel dramıdır bu…
İşte yine aynı günlerden bir gün,
Müzik en sunturlusundan yarıp geçiyor anları.
Seni benim yakaladığımı sananları,
Kanatların yalanlıyor.
Uçtuğun yüksekliğe çıkamam ki…
Gözlerim kamaşıyor,
Güneşin önünde dur.
Seni görmeyen gözüm yaşamda mahsurdur;
biliyor musun?
Sen de gideceksin,
Umudu taşıyan her tren gibi.
Beni almadan,
Kaldığın kadarı yeter
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş