Dostduk Biz Eskiden

dostduk biz eskiden deli dalgalı bir denizdi yüreğimiz alabildiğine fırtınalı ve uçsuz bucaksız yağmurda dolaşırdık hiç ıslanmadan sonradan süslü lambalar ve rengarenk kaldırımlkar yapılan yolda bir köşede otururduk bazen bilmeden yıldızları seyrederdik. taki en son yıldız gidene dek son sıgaramızıda paylaşırdık umutsuz sevdalarımız gibi ve her dumanda ayrı bir hüzün kaplardı karanlık geceyi çiğ düşerdi üstümüze üşümezdik umursamazdıkda bize neydiki düşerse düşsündü dostduk biz eskiden göğsünü rüzgara vermiş asi dağların en zirvesinde açmış kardelenler gibi