Artık Üşümüyorum

Ne zaman Bir filmi izlerken uyuya kalsam Kollarımda uyandığın sabahlar geliyor aklıma Ve burnuma kızarmış ekmeğin kokusu... Artık ne öyle sabahlar var Ne de Adımı yazman için Nefesinle buhunlanan camlar... Kar yağdığında nasıl da çocuklaşırdın Sıkı sıkı sarılırdın gök gürlediğinde.. Yarım bırakırdın okuduğun her kitabı Ve hep Aynı sarkıyla yumardın gözlerini geceye... Suratını asardın eve geç gelsem.. Sonra bir endişe sarardı yüreğini " ya gün olur da hiç çalmazsan bu kapıyı? Korkun bana bulaşırdı hemen O an, binlerce kez kaybederdim seni... ...... Seni bana düğümleyen korkuların yerini Şimdi koskoca bir boşluk aldı.. Çok zaman geçti, O zamansız telaşların üzerinden... Biliyor musun artık üşümüyorum Yorganı üstümden çekip alan yok Geceleri uyurken...