Ayrılığın Başkenti

seni yakasım geliyor ankara kopardın benden onu.. zalimsin... çaldın gençliğimin en güzel yüzünü alıp da sevdiğimi benden kimlere hediye ettin? bir mart gecesiydi.. dostun biri gitar çalıyordu evde onunla ıslanıyordu gözlerimiz.. ağlıyorduk.. hatırlıyorsun değil mi ankara? Devirince masadaki kadehleri biz de devrilirdik geceye... sevdiğim ve ben senin kollarında uyurduk... şimdi yollarında yürüyordur sevdiğim terminalde otobüsün kalkmasını bekliyordur ya da metroda yalnız başınadır belki de sinemada bir ayrılık filmi izliyordur... evinin önünden geçtim az önce kimsesizdi çankaya.. ben sigaramı yakıp yürüdüm elim cebimde Senin diğer adın ayrılıktır ankara... bıraktığım gibisin hala yalnız bir adam gibi titriyorsun yine heryeri ayaza çevirmişsin bu kadar soğuk olma ankara! sevdiğim üşümesin... söyleme sakın bilmesin buralara uğradığımı uykuları kaçmasın tüm mutlulukları ona ver sevdiğimi affettim ankara! esmer kız ağlamasın... sen tanırsın o esmer'i adını yazdım yürüdüğüm her kaldırıma onu sana emanet ettim sevdiğime iyi bak ankara.....