Bir Kitabın Ön Sözü

biz yine de yaşamaya devam edeceğiz sevgilim... ayrılığın ağrısına ve zamanın geçici zulmüne katlanıp öğreneceğiz bir hüznü dimdik kucaklamayı da... sonra türkülerle besleyeceğiz onu hatta besteleyeceğiz amansız bir ayrılığın zamansız kurgulanmış kafiyesini... alışacağız daha doğrusu alışmalıyız birbirimize bıraktığımız ve henüz tanımı yapılmamış hiçliğe... ağlamayı öğrenmeliyiz sevgilim seni bana ya da beni sana sordukları vakit... Çünkü yüzümüzde maske yoktu severken Ve sevişirken o gecelerde Ne kadar yalındık öyle değil mi? İşte, Ayrılığın sızısı da çıplak kalsın istiyorum Sevgilim, Bize yakışmayan avuntularla Örtmeyelim üstünü bunun! Biz yine güzel yaşayacağız sevgilim. Olmaz deme.. Olacak! Elbet alışacağız Yabancı tenlerin tuzuna da Yeter ki seviyor olalım o gecelerde Ve bir sabah yabancı kalmayalım Gece başımızı koyduğumuz yastıklara... Seni bilmem ama Ben en çok gamzelerini özleyeceğim... Gözlerini kısınca yanağında biten çiçekleri.. Sonra o geceki sarhoşluğun gelecek aklıma Bir tebessümü çok görmeyeceğim, Seni benden çalan yokluğuna... Ardında bıraktığın bu şehirde Eskitecek yıllarım var benim.. Güçlüyüm biliyor musun? Her ne kadar Beni sokağına taşıyan bayırda Yorgun düşse de çocukluğum... Yüzüme ait olan gülüşleri Yarınlara ertelenmiş görüyorum Sabahları aynaya baktığımda... Ve doğal karşılıyorum bunu da Az buz değil Seni yitirdim ben... Anlıyorsun değil mi? Zamana kafa tutup Borç takıyorum yalnızlığıma... Biz Her şeye rağmen seveceğiz sevgilim.... Ellerimiz izin verecek Avuç içlerimizde yeni parmakların gezinmesine Ve gözlerine bakacağız o insanların Belki tutsağı olacağız Mühürlenmiş dudaklarımızla Sevgiye aç dudakların... Biz O gün geldiğinde Büyümüş olacağız... Bir iki damla birikecek Pınarlarını kuruttuğumuz gözlerde.. Ve çocuk gençliğimizden esirgediğimiz yaşlar Damlayıverecek bize aldırmadan Geriye ne kalacak biliyor musun? Yalnızca bu şiir... Herhangi bir kitabın Ön-sözünde yer alan...