Bütünlemeler

Henüz yitirmemiştik masumiyeti.. Kederli bir çift hikayemiz Ve buruk da olsa Gözlerimiz vardı gülmeye yeminli... Toydu daha yüreğimiz Aşk dendi mi hayat diyorduk Aniden bir şarkıya eşlik eder gibi.. Oysa Ne çok yanmıştı canımız eskilerde.. İkimizin de Sarhoş gezmişliği gizli şimdi bu sokaklarda. Vedalardan sonra büyümüşüz neye yarar? Biz, yalnız kalacak kadar çocuktuk Bütün başlangıçlarda... Ne zaman terim düşse tenine Sen mutsuz geçmişini unuturdun Ben yüreğimin rafında gizlerdim ütopyamı... Eylül'de gelir... Eylül'de giderdin... Ve tek bir gülüşün yeterdi dağıtmaya dünyamı... Bir ufağı geçti mi Süleyman Dost Üflerdi Ney' ini TEVFİK gibi Hocası olan Şair Eşref' ten fıkralar anlatılırdı Hatırlarsın, Bütünlemeye kalmıştık cümleten Ama o saatlerde bizim evde kimse uyumazdı... İçince karnım acıkırdı benim. Kadın yüreği işte! O saatlerde telefon açıp Hal-hatır sorardı anam.. Ve sen, Güç bela öğrenmiştin nihayet Soframıza ne çok yakışırdı Napolten soslu makarnan... ....... Artık eskidi o yıllar Kala kala bu şiir kaldı o günlerden... Şimdi ekmek derdinde O evde yaşayan insanlar Büyüdük ve hepimiz geçtik bütünlemelerden... Ama hala hatırlıyorum seni Ürküten herhangi bir aşktan kaçışımda... Ve kulağımda çınlıyor sesin Çayıma karanfil atmayı her unutuşumda...