Dönmesen de Olurdu

senden sonra hiç acım olmadı ne deliliğim kaldı sevdadan yana ne de aşka ınancım bir damla.. oysa ben seni severken hiç acı çekmemiştim ne olduysa sen beni sevince oldu.. bır zaman varlığını arzulayan gonlum yerı geldi yokluğunu aradı durdu.. yazık... sevılme surenı kendın kısalttın dönmesen de olurdu... hem sen.. yokken daha güzeldin hem sen.. varlığında tanıdığım sen değildin... yine sevilirdin bu kadar inan dönüşüne bağlı değildi sevdamın ağırlığı yokluğuna ve ımkansızlığına direnmek herseyden daha anlamlıydı... eğer dönmeseydin ne yapar ne eder gözlerini tedarik ederdim bir yerlerden.. elini en karanlıklarda bulup tutardım.. en azından oyuncağıyla oynayan cocuk gibi kırmadan-kırılmadan kendi kendime severdim seni.... esmer'e...