Son Bir Kez Düşün

Bir seni bilirdim Bana en yakın Bir gökyüzünü bilirdim Bana en uzak... Uzak sandığım gökyüzünü Kafamı kaldırınca görebildiğim halde Yakın sandığım seni Ne yapsam da göremiyorum... Yoksa yine mi Gözden ırak olunca Gönülden suriye oldum Yoksa yine bir iç savaş mı var Yüreğin ve beyninle... Beni aramanı yüreğin söylese de, Beynin yok arama dese bile Sense hala dördümüzü de yok sayarsın... Bense çatışmanın tam ortasındayım Sığınacak bir seni ararım Sen de çok uzaklardasın... Seni görme vaktinin yaklaştığı her an Ben hep mutlu olurdum Beslenme saatine çıkmış Bir ilkokul öğrencisi gibi Ama şimdi mutsuzluğumu Nöbetçi öğretmenle paylaşırım... Ve seni görüşümün ilk anında Taşikardı olmuş kalbimle birlikte Gözlerine bakardım, Her bakışımda boğulurdum gözlerinin denizinde... Oysa yüzme de bilirdim Ya gözlerin derindi Yada kıyıya ulaşmaya Senden uzaklaşmaya Kulaçlarım yetmezdi. Şimdi ise yalvarırım herkese Biri olsa da gönderse Ilık rüzgarları yarimin gözlerinden Bana gönderse... Tüm bulutları savursa da Dağlardan akan yağmur olsa Gözlerinden esen o ılık rüzgar... Sen ağlasan da Bozkırlarla kaplı dağlar sevinse Sen damlatsan da Çiçek çiçek açsa yeryüzü... Sevinse insanlık Sensizken her gün ölen Her gün ezilen, Sokaktaki çöpçü Fabrikadaki işçi Tarladaki çiftçi... Hepsi de Yüreğimin sendikasının Emekçisi Yürek-sen. Her büyük aşk Uzun bir yolculuktan sonra başlar. Yıllar önce başladı içimdeki yolculuk... Belki de yaşadığım Saçma sapan bir serüven Çünkü bu yolda Ne ekmek veren var Ne de su veren... Bir de sensizliği eklersek O kötü sözcüğü haykırır bana Sensizlik adına tüm evren... Keşke hep olsaydın Hep yanımda kalsaydın Ben sana dokununca Sen kızsaydın Ben koklayınca Sen saçlarımla oynasaydın Ben dudaklarımı dokundurunca Sen de dokunsaydın... Sen yoksun ya Sanki yarım kalmışım Senin yokluğunla Çıldırmış, bunalmışım... Şimdi beni düşün Kalbimi kuşatmış sevda gözeneğim. Karanlık sokaklarda Sana kavuşabilmek için Koştuğumu düşün... Yeni doğmuş bir çocuğun Haykırışındaki beni düşün Her çiçeğin yeni açışındaki seni Onu koklayamazkenki beni düşün.. Her gece ansızın uyandığımda Yanımda seni bulamadığımda Soğuk bir terin Bedenimi kaplayışını düşün... Sensizliğin acısıyla Girdiğim şeker komalarındaki Titreyişimi düşün. Sensizken ben Hep senin yalnızlığınla yatarım Sen yokken nasıl üşüdüğümü düşün. Çok zor olsa da Son bir kez beni düşün... Sen herşeye inat Hala beni düşünmezken Bak birgün daha geçti Hüzünlü bir merhaba Sensiz doğan yeni güne.. Ben hala senin sevdanla inlerken Sense vücudunun en kapsamlı alanını Benim yokluğuma dönmüş Derin bir uyku çekersin Belki de en kapsamlı alanıyla Hala bana gülersin... Geceleri Sen kokan yastığıma başımı koyduğumda Ağırlığınca taş olur bana... Ve yine uyuyamam. Hala senin hasretinle yaşarım Sana dokunabileceğimi bilsem Karlı dağları bile aşarım Ama ben Sana müebbet hükümlüyüm ya Hep senin yokluğunla Hücremde cezalı yatarım. Her akşam oluşunda Gelmeyeceğini bile bile Ben hala Nefesimle buğulanmış penceremde Seni beklerim... Gelsen de hep yanımda olsan derim Her gecemde ol isterim Ama sonunda Ben de yalnızlığa boyun eğdim İçimdeki sen yalnızlığa boyun eğdi Sevdamsa artık yenildi Dönsen de olur artık dönmesen de... Kalmışız kimsesiz Düşmüşüz dillere... Böyle olsun istemezdim Her zaman ben kaybolmak istesem de Seni kaybedeceğimi hiç düşünmezdim Seni kaybetmemek için Hergün içimdeki çiçeğe su versem de Solmasın diye Ama artık çok geç Ne suyum çiçeğe, Ne de çiçek bana yetiyor... Şimdi uçsuz bucaksız çöllerdeyim Ve ben de artık suya hasretim.... Artık Sen sustun Kapımdaki enik sustu Her sabah sesiyle uyandıran Sütçü sustu Telefon tellerindeki Kuşlar sustu Bizden geriye kalan Tüm kent sustu Dünya sustu Evren sustu Ve Ben sustum.