Şiirler Gerçek Oluyor

(Kırınca inadını zaman, Ve yıkınca umudunu bir hazan, Yorgun ayakların, Baharıma düşecek... Şimdi git, Kime sevdalanırsan sevdalan. -Uykusuz- kaldığım, Tüm gecelerin borcunu Günü geldiğinde, dizlerin ödeyecek...) Çok önceleri yazmıştım bu şiiri. Sen giderken..... Gariptir; Eskiden yaşadıklarımı yazardım, Yazdıklarımı yaşıyorum şimdi..... Seni tanıdıktan sonra, Bende herşey yer değiştirdi... Yazarak farklılaşır mı kaderin? Sanmam... Nasıl bir şiirle son bulacak acaba, Bu gidip gidip gelmelerin... Kırdımı inadını zaman? Yıktı mı umudunu, O sapsarı hazan? Sen de üşüdün mü geçen kış? Düşlerin buz tuttu mu sıcacık yatagında? Dizlerinden ne haber sevgili? "Gel, yine rüyalara dal" diyorsun..... Bu gece hiç -uykum- yok? ! Çağırma beni...