Anadalu Destanından

Sen delice suyu kıvrılınca Bir ışık yağmuru dolanır Esmer çocukların gözlerine Beş kişiyiz arabada Aşka gider gibi gidiyoruz savaşa Akın,kara ile savaşına Alnımızda ayışığı Yüreğimizde Mutlu ve aydınlık bir şarkı Beş kişiyiz arabada Tunçeli köylülerinden Bertol Ve doktor Cemil Ve şoför Yusuf Bertol,paltoma bürünmüş ince bir türküye benziyor Bir türkü gibi konuşuyor dağlardan Doktor yorgun bir çöl gezginini andırıyor Direksiyona güvey girmiş şoför Yusuf Güvercin gibi sektiriyor arabayı Işığa,aydınlığa Göz alabildiğine aklığa Dağlar abanmış camlara Usuldan bir sulu sepken vuruyor Bir kaçakçı öfkesiyle bulutlara yaslanan Esmer ve sancılı dağlara bırakıp seni Tunçeli köylüklerinden Bertol"u Ve herşeyimi Delice suyu yanımıza katıp Ovaya dalıyoruz Şoför Yusuf esrik bir türkü tutturuyor Kasketini bütün yalnızlığı ile deviriyor Lirik bir acıyı deviriyor sarışınlığıyla Ben seni düşünüyorum Yaşanmamış mutlu günlerimizi Birşeyler tırmalıyor yüreğim Ben seni düşünüyorum Bir kaçakçı türküsü gibi kendime eğiliyorum Gözlerin yanıyor gözlerinde balam Gözlerin yanıyor gözlerimde 1965