Çıkmazda

-Kendimi dinliyorum Alnımda bozkır uğultuları çıplak dağlar en yılgın yönü hiç bir zaman kendimle hesaplaşamıyorum yüreğim; göğsümü yumruklayan bir avuç kan... Birazdan silahlarımı kuşanır dağlara çıkarım büyüdükçe içimde kapkara gece alnımda taş ağırlığı...bir yazıt, Kemah köylüklerinden memet'miyim ne?... -Kendimi yoğuruyorum, alnımda bozkır uğultuları kapkara gecede kapkara elleri, kapkara osmanlı bıyıkları.. Sarıgöl Boğazında bitmeyen sızı toprak sallantısı... Kemah köylüklerinden memet'miyim ne? gelmiş oturmuş gücümün terine tırnaklarımla yoğurmuşum ben bunu aşım, sızım ve kanım gelmiş yığılmış geceme kapkara alnından devrilmiş gözlerine aşım, sızım ve kanım... -Kendimle hesaplaşıyorum, bir yanı kara, bir yanı aydın özgür adım memet, Kemah köylüklerinden yani dağlardan, yani rüzgar yani bir kuvayi milliye güneşi Kendimi dinliyorum, yoğuruyorum, arıtıyorum göğsümü yumruklayan bir avuç kan ......silahlarımı kuşanıp dağlara çıkıyorum.