Yağmurlar

Sonra yağmurlar başladı, gitti cambazlar, Silindi çadırların yazısı ovadan. Portakal rengi oğlan, mavi memeli kız, N'oldu onlara! Nasıl da böyle bittiler! Bir gülümseme kaldı duvarlarda yazdan, Ölü resimlerle savruldular sokakta. Yürümekten çok uçmaya yakın, güneşle Açıktı elleri. Mahzun ve düşünceli, Hafif bir yaşama doğru ittiler bizi. Onlar ölçülü ve usta, biz dalgın, savruk, Düşleriyle geride. Artık ne varsa boş, Ne varsa kirli, cıvık! Bir düşman ordusu Gibi geçiyor üstümüzden, saçlarından Sürüyerek göçmen kuşları, yuvarlak, mor, Deniz gibi hoyrat, dağlar gibi görkemli Bulutlarıyla gök ve yağmurlar başladı.