Unutuş

Nasıl bir yangınla sevdiysem seni öyle acımasız azar azar unutmalıyım saklandığın uçurumu örttükçe günlerin toprağı her an bir önceki andan daha çok anlayacaksın beni mademki ateş ve toprak aynı yolun yolcusu mademki bedenin bitimi sonsuzluk kılıç tene girmeli hançer yürekte gizlenmeli unutuluşun korkunç böceği gece, yırtarak girince gövdene kırılır gözlerinin ince billûru tıpası çekilir gibi bir ağunun gövden boydan boya safran farkında değilsindir, aşkla kendimi senden yarattığımız bir puzzle'dan düşen bir parça gibi neleri koysan da boşluğuna dolmaz, senden bir ben eksilmiştir