İnsan
O Olcay Plevne
0
Altın Yaprak
İnsan yalnız kalır ya
Kalabalık içinde
Konuşacak kimsenin
Olmadığı yerde
Bazen insan güler ya
Kendi kendine
Belki yalnızdır kendi
İçinde
Bazen konuşur insan
Kendi kendine
Yalnız kaldığı vakitlerde
İnsan yürüyorsa sabahın köründe
Belki bir şey arıyordur
Kendi içinde.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş