Su

yakılmış türküler biriktiriyorum genzime kaçsa bir damlası dahi onca dökülmüş gözyaşları yeşerse de göğsümde birer birer kahrın yazılmış destanı köyümün ahu figanla şimdi ah okusam pazarlarda bir garip deseler terki diyar eyledi hem öksüz kodu evlâd ü ayalini yüreğim şimdi bir ulu orman bitiyor her bir yerimde ağaçlar habersiz şiirin ulu çınarı olup kendi ormanımda hür ölebilmek bu ellerde sensiz her gece uykumu bölen ah şu tedirginlik toroslardan dökülen sular mı ne kâh akar göksu gibi delicesine kâh durgun bir su yüreğimde koca menderes anamın yaşlı kilimini taşıdım durdum yıllarca oradan oraya yorulmadım ne zaman ki düştüm şu garip ellere yoruldum artık taşımaktan valizimi umudum su her ne vakit görsem elinde bir bardakla eğilip geçerken önümden senin yağmurlarınsa akıyor günlerdir suya hasret damla damla gözlerimden ömer akşahan 21.02.’99 / Arnstorf