Mihman Ol Düşümde

Saldırır sırtlanlar, hezeyan,hâşâ! Yandı dudaklarım şerde Efendim, Kâinat yastadır bir baştanbaşa, Kıtalar yanıyor narda Efendim. Yaşar Ebu Cehil müşrik yanında, Azgınlaşmış haçlı, şeytan kanında, Olmadı böylesi Nuh tufanında, Ümmetin tökezler zorda Efendim. Batılla kaynaştık Hak uzağımda, Hu hu nağmeleri seyrek bağımda, İsyan arşa çıkmış şeytan sağımda, İffet te kalmamış ar da Efendim Suçlu kederliyim baktım Bağdat'a, Unuttuk kulluğu vurduk rahata, Dört elle sarıldık süfli hayata, Gençliğin vuslatı zorda Efendim. Layık olamadım her halim töhmet, İnsanlık sis duman arzular vahşet, Ne olur Efendim eyle istimdat, Bırakma ümmetin darda Efendim, Hazan var bağlarda ve bahçelerde Yetimler sahipsiz Nemrut her yerde Kızıllık fışkırır kir lehçelerde Ayrılık taht kurdu yurda Efendim Efendim, Sultanım affet varayım, Kör olsun Ekinci bir kez göreyim, Mihman ol düşümde canım vereyim, Ne olur cemalim gör de Efendim.