Semer Ve Hamal

Sarsıldım terledim nutkum delindi, İçimde ızdırap kaldı Ahmet bey. Sıra sıra semer dize gelindi, Aklıma köleler geldi Ahmet bey. Sordum utanarak bunun adı ne, O sermayem abi semer hazine, Mazide kalmalı git be mazi ne, İçime bir tufan saldı Ahmet bey Ahmet bey demeyin her günüm kâbus, Yiğitler diz çökmüş iniltili ses, Saat henüz seher yatakta herkes, Acı acı baktı güldü Ahmet bey. Bağırır hamala koşsana Ahmet, Koşar köle Ahmet bilmez eziyet, Kör olmuş çağdaşlık, sağır hürriyet, Bu sabah güllerim soldu Ahmet bey. Uzun uzun yollar kaldırımlar taş, Katar katar hamal saat sabah beş, Sanki hepsi Bilal elmas arkadaş, Aklımı başımdan aldı Ahmet bey. Oturduk semerle seherde sessiz, Bakıştık sessizce yatıyorken siz, Hamallar tertemiz ben ise hissiz, Nerede insanlık öldü Ahmet bey. Nostalji sanmıştım sırtında semer, Sırtında semeri şakağında ter , Üzülme abi der sana da yeter, İçime gam keder saldı Ahmet bey. Ve derin kederle düşündüm durdum, Ruhumla dinledim nefsime sordum, Hikmetten sual mi sustum oturdum, Ömer'e hüsnüzan kaldı Ahmet bey.