İnsanlar

İnsan hikmet marifet, sefil sersem aşk sızı Güzel çirkin ak kara, müthiş zaman hırsızı Gâh dehşetli Süleyman kâh Mecusi gâh kâfir Hem yolcu hem misafir, bu nasıl bir misafir! Dantelâ bütün renkler âdem ya hepsi bizden Ey insanlar aş değil, taş yağar tepemizden Yığın yığın insanlar, el değmedik nisyan var Yok, olmayan ağrımda kaç asırlık hüsran var Koşun koşun son surat, mesafe yok bir karış Paye nişan şan yarış bazen de bir yakarış Bazen ziftten kadavra deriden deri yüzler Bilmem neyin peşinde öküz oğlu öküzler Sarsıldım tövbe hâşâ söz meclisten dışarı Sana diyorum sana hey zebani kaşarı! Darbe yüzlü insanlar mahkemesiz asanlar Tümsek oldu doğrumda yalan tarih yazanlar Şaron, Neron Firavun, topla çıkar kaldır at Kan gözyaşı ızdırap, yaşam zulüm sefalet Zıtların kucağında hepsi silinip gitmiş Bazıları müstesna, musikiyi fark etmiş İnsan gönül insan aşk meydan okur zamana Leyla mecnun saray köşk siz yıkmayın aman ha! Çeşit çeşit insanlar,konuşan var susan var Ve yaralı bağrımda Leyla'ya denk Suzan var Atlas bayrak misali yüzer uhud dağında Dalga dalga çağıltı tebessüm dudağında Eşrefi mahlûkta o,vefalı çoklukta o Fani-baki iç içe varlıkta yoklukta o Bazen kulun kuludur, bazen delidoludur Hakikatte uludur hak yol O'nun yoludur Güzel şey bu insanlar musiki renk lisan var Hüzün yüklü çağrımda 'âb-ı hayat'düzen var