Kimse Yok Mu
Ö
0
Altın Yaprak
Esinti ses verir yer gök dirilmiş,
Gece matkap gibi sonsuzu deler.
Kudret kelâmından aşk indirilmiş,
Hiçlik pınarından vuslatı yalar.
Ve peşimden koşar simsiyah ölü,
Ruhuma yapışır sessizce benzi.
Kefeni kendinden kumla örtülü,
Alnıma çarpıyor utancın izi!
İnsanlık aradım insandan yana,
Şükür ki koştular hazır mı hazır!
Kimse yok mu yazdım bütün cihana.
Zümrütten sineler, her biri Hızır.
Bursa ·
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş