M.Âkif Ersoy

Hikmet idrâk ferman kudsi Safahat, Kürsüler ızdırap gazelhan gibi. Bedrin Aslanları suçlanır hey hat! İrfan tepeleri kör vicdan gibi… “Şu Boğaz Harbi” hür kılavuzum, “Çanakkale”, “Dua”, “Hasbıhâl” lazım, Öteye göz kırpan istikbâl bizim, Âkif hem bir destan bir vatan gibi… Edirne Kapıda melekler gezer, Cezbeler uçuşur fatiha yazar, Bir veli yatıyor ey şanlı mezar, Heybetli bir timsal o bürhan gibi. Fatih Kürsü ah… Cemalin görsem, Diz çöküp sessizce derdimi sersem, Sokaklar başıboş ben ise sersem, Süvari bekleyen küheylan gibi. Nesiller horlanır! Asım hislenir, İffet kazanında yosma beslenir, Frenkçe laklaklar lisan pislenir, Sevda aşk gayesiz söz tufan gibi... Ruhum avaz avaz zevktir işimiz, Kime anlatsam ki şuh gidişimiz, İklim izan fikir aşk kargışımız Kökünden efkârsız perişan gibi… Safaat’a inad erkek ve dişi, Sıyrıldı kökünden kadın er kişi, Çökerttik aileyi kırdık kirişi, İzzetin bağrında hezeyan gibi… Ve güneş doğudan doğdu doğacak Gözyaşı rahmeti yağdı yağacak Bu şiir vadisi beni boğacak Deryanda şairlik bir divan gibi… Kime anlatsam ki kime sorayım, Haşyetten esiyor gönül sarayım, O’nun müjdesiyle O’na varayım Sözleri gürleyen bir umman gibi... Âkif aşk ızdırap, Âkif çileli Peygamber aşığı bildim bileli Onu dertli eden namahrem eli Âkif vadedilen heyecan gibi Âkif zor günlerin istikbâlidir Âkif bayrağımın rengi âlıdır Âkif aşk vuslatın gerçek hâlidir. Cânân’a sığınmış fâtihân gibi Şu renksiz yüreğim hep onu arar Âkif’te mâzimin ana rengi var Davası büyülü mavi yeşil mor Kuşatır ruhumu taze kan gibi