Ölümsüzlük Şöleni
Ö
0
Altın Yaprak
Çam kokulu yamaçlar, bu baharda dirildi,
Bulut tıpkı cam gibi, güneşse kemik tarak…
Börtü böcek oynaştı, hüzünler devşirildi,
Mevsimin kasığında ruhumu damıtarak…
Akışın dürbününde, duygu sarar gül işler,
Gözyaşlarım gönlümü, mezar toprağı sular.
Kelepçeyle bekliyor beni hep bekleyişler,
Sanki hüzne adanmış, içimdeki kuşkular.
Kimseciler anlamaz karakış hep yazımız,
Rençperliğim tek mevsim, korku kaplar gölgemi.
Bilmem neyin çelengi, dalgalandırdığımız,
Belki gelir kuşatır, ölümsüzlük şöleni.
Bursa ·
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş