Ozanım

Ozan enis olur biraz da vâkur Muhkem kafiyeler süslü yalan var Sözde ârif ama edep tam takır Yarayı kaşıyıp horozlanan var Eşsiz küfürleri düşündün mü hiç Şakağın taş gibi yüreğin kerpiç Oy verene ahmak kazanana piç İzan terk-i diyâr susun olan var Ne bir töre kaldı ne bir gelenek Ne bir arı kaldı ne de bir petek Taşlama bu mudur bu da ne demek Her sözün başında kesin ulan var Cumhura saygıdır sabırda gayret Toleransın vasfı makam-ı hayret Birliği idrak et renkleri seyret Asabiyet nifak, falan filan var Tutmuşsun yalanın şuh eteğinden Biraz hisse alsan ağa beyinden Korkarım tevbesiz öleceğinden Çok geç değil dostum vakit hâlen var Sazına sözüm yok say Fazıl’a denk Bıyıkların pazu yüzün rengârenk Soğuk tabut gelir kapanır kepenk Karanlık vadide çıyan yılan var Mârifet ne sende ne kırık sazda Hiçlikte vuslat var çokluk yok az da Sövmeyi terk eyle düşün birazda Zamanın fevkini seni bilen var Dava da değişti zamanla gel ki Güvercin mevt gibi Kurt oldu Tilki Gerçeği fark edip susarsın belki Senin de ben gibi büyük çilen var Seni seviyorum yine de ozan Garaz kin üretti bu çarpık düzen Namaza davettir okunan ezan Vecde çağırıyor yüce ilan var Mâzimiz pek şanlı alnımız diktir Vatan ezan bayrak şükür ki tektir Gözyaşı derceyle mâna biriktir O’nun kapısında nice gülen var Nerde şair yazar nerde maarif Benimki belki de arife tarif Ne diyor mübarek Hadis-i Şerif “Şiirde hikmet var” öğüt alan var Sabrın imbiğinden geçir hep tek tek Yine de sen yaz hep ölünceye dek İdrak ve hâl varken söze ne gerek Hakk’ın kapısında büyük plan var