Perdesiz Pencereler

Gerçekte samimiyet siperdir cehenneme, Ve takvayı benliğe terk edip üşüştüler. Bendeki bu korkuyu bir gün sordum anneme, Dedi evlat hatırla, kimler kibre düştüler. Ne varsa hayalimde seslen sebebini sor, Öğrendiklerin bir hiç, ipine yapış terle. Nefs hep münakaşada, ne istiyorsa gâvur, Sabredenlerdenseniz, sükût gelir tekbirle. Nice gizler akıyor, mor yüzlü derelerden, Hakikati nazar et, aklı ötelere sal. Mertebeler akseder, perdesiz pencereden, Çok şey idrak ettirir, iz bırakan intikal. Ustalar eserlerle, bir şeyler söylediler, Zihin duvarlarının, çileli hu hu’larında. Maksat hep O’na varmak, ölüm vuslat dediler, Tasavvuf deryasının muhabbet sularında…