Var Elbet
Ö
0
Altın Yaprak
Ne mutlu kendinde olabilene,
Özünde hâkikat ehil var elbet.
Görmek var perdeyi bilebilene,
Tespite muhâlif câhil var elbet.
İzzet ene akıl ben’in ne hâlde,
Varışsa son nokta an’ın ne hâlde,
Sır ifşâ tefekkür zânnın ne hâlde,
Sonsuzluğa yüzen sâhil var elbet.
Var mı başka kapı micingirt söyle,
Dön kendini tanı gitmez hep böyle,
Ebedi hüsran mı Ya Rab! Affeyle,
Keşke tarlasında tahıl var elbet.
Bursa ·
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş