Kireç

mutluluk bile bir iklim işi şu masanın etrafında toplanmış türkler arkalarından sarkan perdenin işlemeleri kadar uyumlu değiller sıkılırız belki de neden çalık yeşerip susuz kaldığımız için sevgilerden şu sözlerin geçtiği yurda bak dün süt gibi kardeşlerim vardı bugün kireç akıyor yüzümüzden kim kime konar gelir de uzaktan ben hep böyle geceleri düşledim kırık bir radyo sesinde senin yağmurun olsam döne döne verdiğimiz kaç oldu oysa vermek kadar almak da sanat işi kültür geçmez mi tarım kelimesinde bazen bu kireç kuyusunda daha ne kadar duyan olmadan sesleneceğim birbirine değen sırtlarımız aynı yüzü taşırken