Fay Hüznü Epilog'ları..!

Fay hüznü EPİLOG'ları..! Sevgi kokarız biz Şuracığımızı tutarak , Gözlerimiz umutla doludur hep, Unutamadığımız enkazların ruhlarında, Umutlarımızla yaşarız. Derince sahilin de, Deprem öksüzlerimizle söyleşir, Mahşeri gecenin yıldızlarıyla Sevişiriz ay yüzlümle Gök kubbe de, Şehitlerin şahadetinde. Biz sevgi kokarız Nefesimizi tutarak, Umutsuz korkular içimiz de Dalga dalga büyür Buğulu gözler de, Treni, marinayı arar Çayın asaletini özler, Ebabil kuşlarını sorgularız gün boyu Leylim yağmurla gelecek mi? Gelecek mi? Bu kez diye. Sevgi kokarız biz Kapatarak gözlerimizi, Umutla Hicaz ağlamalar yaşarız. Viran Derince de, Islak Caddelerin solgun ışıkları Yavuz Sultanın Karanlık sokaklarındaki yıkıntılar da. Sorgularız hep, afatı! Yağmurlara haykırır Kanayan köpüklü dalgalara sorarız Hicaz ağlamalar var mı? Hala diye. Görkemli geçmişine Atmış evlerin ıslak asfaltına Hüznüyle ağlarken Yağmur, Biz sevgi kokarız, Yüreğimizi tutarak. Okyanus tanesi, Aykırı gönüllerde ölürüz Deprem şehitlerimizin ruhlarında. Sevgi kokarız biz, İçimizi çekerek İzmit'in, Gölcüğün, Derince'nin Enkaz içindeki sokaklarının Deprem öncesine dair özlemi ile. Kopamayız, Kopamayız O azgın fayın ateş topunu kustuğu Körfezin, atmış evler Harikalar sahili'nin Muhteşem Mehtaplı yakamozlarından, Havai fişeklerin ışıltılarından Kopamayız biz, Kopamayız. Beşinciiklim'de Aşk ve umutla yeşerir Fay hüznüne "son", son deyişimizle Sevgi kokarız biz, Sevgi kokarız.