Tek Hücreli

güneşin güne esnediği saatlerde bir akşama gerinerek uyanacaktık köpüklerini tutacaktık birer birer deli akışların arasından ; olmadı bir yanlış oldu... hayata daldık ! dikiz aynasından bıçak sapladı bana bir far, sen gözlerimdeyken ey ! duygusal salınım repliği kan akmadı sanki, ya da, aktı da gerçekler emdi aldı, anlaşılmadı işte böyle uyudu gün körkütük geri saymadan ve narkoz almadan üzerine bulut çektim ben de bırakıp kendi haline sustum; oldu bir yanlış oldu; oldu bir kere tek hücreli mutasyona uğradı ayrılık...