Üzgünüm

günüm ardımı sana döndüğüm için çok üzgünüm tek isteğim ısıtmaktı biraz renklerinle ezdiğin belimi yorgunluğum söz yeter sanıyorduk açık konuşalım derken kara sularına döndü başım gecende yalanladın beni taciz yedim sürüldüm açıklarına az gittim uz gittim bir iç deniz boğulmuyor neyse iyi yüzdüğünden değil zamanında poseydon torpillediğinden o gün bu gündür hep aynı bu bir dalga batınca diğerini büyütüyor sözü baştan alalım biz de ne gün olsun ne gece mırıldanışını konuşalım anlamın şarkıya zorlayalım sözü zorlayalım zamanın akışını da bir ağaç dibinde dona kalmış kertenkele ne kadar gerçekse o kadar gerçektir yeşilin uzanışı da dallarıyla el açtığı göklere ama ben kökleri savunacağım kertenkeleden çözülüp tırmanışı haykıracağım gövdeye yeşili onayacağım uzanıp okşanabilene dek o gözüpek o zihni açık mavi saçlara kendini kendi enkazından sakın bilmediğin acılardan bahsetme bilmediğin savaşları başlatarak gecenin karasında rengini yitirme anlayarak düşleyelim an' ı bir daha yüzleştiğimizde bir ağacı sev önce sürüngence ismin üçüncü tekil ve çoğul halini anla birinci tekil ve çoğuluna eziyet etme anlaşırsak... böyle sevgiliyiz ve böylelikle doğru yerinden süzülürüz zamana söz şarkılarında gün üzgün günümüz bir an olsa bile