بخش ۵

در بیان اینکه چون مطلوب را رغبت شامل و طالب را استعداد کامل آمد توسن مقصود رام است و باده ی مراد در جام از آنجاست که محرم خلوتخانه ی راز و محقق شیراز خواجه حافظ قدس سره می فرماید سایه معشوق گر افتاد بر عاشق چه شد ما به او محتاج بودیم او به ما مشتاق بود و در اینجا مقصود حسینی استعدادست که در طریق جانبازی طاق و در قانون خانه پردازی زبده و اکمل عشاق ست باز ساقی گفت تا چند انتظار ای حریف لاابالی سر برآر ای قدح پیما درآ هویی بزن گوی چوگانت سرم گویی بزن چون بموقع ساقیش درخواست کرد پیر میخواران ز جا قد راست کرد زینت افزای بساط نشأتین سرور و سر خیل مخموران حسین گفت آنکس را که می جویی منم باده خواری را که می گویی منم شرطهایش را یکایک گوش کرد ساغر می را تمامی نوش کرد باز گفت از این شراب خوشگوار دیگرت گر هست یک ساغر بیار