Yağmur

Islak kaldırımlara ıslak bakışlar bırakırdık Gözümüzü kırpmadan izlerdik düşen tanelerini Islaklığa alışıktı gözlerimiz Önce hafif bir ıslık sesi, sonra şarkı olurdu duygular Perde olurdu damlalar Bizi kimse duyamaz, göremez sanardık Olmayan sevgililerimizle el ele dolaşırdık Şiirler okurduk daha önce hiç görmediğimiz gözlere En afilli şairler biz olurduk Fonda damla sesleri ve toprak kokusu... Gazete kağıtlarından kayıklar yapardık İçlerini düş kırıklıklarımızla doldurup sele salardık Sel bizi boğmazdı, biz kalabalıklarda boğulurduk Müstakil hayaller kurardık, çok katlı apartman dairelerinde En dolu anlarımızda taşan hayallerimizi bulanık sel sularına saklardık En tatlı düşlerimizi çayımızda eritip yağmura karşı yudumlardık.