İsimsizlik Üstüne
Ö Önder Özbey
0
Altın Yaprak
Yüzünü taşıyordum içimde
Bütün kuytular tanrılara ait
Bütün başakların tohumları göçebe
Biz ikimiz yoldaş gibiydik
Dallarımıza vurunca filizkıran fırtınası
Yok hükmüde sevdalar zulalardık
Yüzün tuhaf bir tanıdıklık gibiydi
Sesim ölümlerden ölüm seçerdi
Bir garip yılgınlık çökerdi bedenime
O vakit
Haritadan silinmiş bir mezraydı hayat
Koordinatlar bilinmiyordu
Ve şifrelenmişti her bir kapı
Bilinmeyen bir dilde ötüyordu
Kırmızı gagalı dağ kargaları
Kutsal kitaplar tozlanmıştı raflarda
Yelkenli bir gemiyi bekliyor gibiydi ispinozlar
Iskarpinler boyanmamıştı henüz
Henüz bir veri aktarılmamıştı sabıka kayıtlarına
Ve baristik raporları inceleniyordu kırık yüreklerin
Sıska bir çocuğun vitaminsiz gözleri ile sevdim seni
Ve bir neşter gibi parçaladım bütün mahrem örtüleri
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş