شمارهٔ ۱۳۴
ع عنصری بلخی
0
Altın Yaprak
گل سوری بماه اندر شکفته
بر او بر کژدم جراره خفته
دو لب چون دانۀ نارست لیکن
بنوک سوزن اندیشه سفته
نکورویی که از فردوس حورا
برو خوبی فرستاده است سفته
شب تار آشکارا گشته دایم
بزیرش روز رخشنده نهفته
بآیین صورتی کاندر جهان کس
نظیر او ندیده ست و نگفته
چو گل گویی شکفته عارضینش
وز او زلفین مشکین گرد رفته
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş