شمارهٔ ۲۷
ع عنصری بلخی
0
Altın Yaprak
دلبر صنمی دارم شکر لب و مرمر بر
مرمر ز برش خیزد شکر ز لبش بارد
عنبر به خم زلفش عبهر به دل چشمش
خنجر سر مژگانش عرعر به قدش ماند
بتگر نکند چون او پیکر چو پری دارد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş