شمارهٔ ۴۰ - در مدح امیر نصر بن ناصرالدین سبکتگین

گر از عشقش دلم باشد همیشه زیر بار اندر چرا گم شد رخش باری بزلف مشکبار اندر اگر طعنه زند قدش به سرو جویبار اندر چرا رخنه کند غمزه ش بتیغ ذوالفقار اندر شکسته زلف مشک افشان بگرد روی یار اندر بشیطانی نیت ماند بیزدانی نگار اندر جفا گویی گرفتستی وفا را در کنار اندر تو پنداری گل سوری شکفتستی بقار اندر گل از رویش برد گونه بهنگام بهار اندر مغ از چهرش برد صورت بفغفوری نگار اندر ز خوبی او بنور اندر ز عشقش من بنار اندر چنان کو جادویی دارد بچشم پرخمار اندر دل من جادویی دارد بمدح شهریار اندر سپهبد نصر با نصرت بکار کارزار اندر ز عزم و حزم با قوت بجبر و اختیار اندر چنان یاقوت پیوسته بدر شاهوار اندر بیابد مخلص شعری به شعری بر شعار اندر نفس خون گردد از نامش بکام کامگار اندر ز نام او شکست آید بنام نامدار اندر بهارستش کف و نعمت بدان فاضل بهار اندر بحارستش دل و حکمت بدان ز اخر بحار اندر هنر گسترد جاهش را بقدر و اقتدار اندر خرد پرورد عرضش را بجاه و افتخار اندر ز بهر زایران باشد همی در انتظار اندر گرفته نقش مهر او بچشم روزگار اندر وقار آرد وقار او بطبع بیوقار اندر قرار آرد قرار او به رای بیقرار اندر ردای دولتش را حق میان پود و تار اندر پراکنده است فضل او ببلدان و دیار اندر بعدلش زهر شد بسته بنیش گرزه مار اندر بفضلش خوشۀ خرما پدید آید به خار اندر بهیجا چون برون آید چو خورشید از غبار اندر نشاند تیر را چون مژه در چشم سوار اندر بود مختار و قادر زو بجبر و اضطرار اندر بجنگ اندر تو پنداری که هست او در شکار اندر نورزد جز جوانمردی بعمر مستعار اندر همه فعلش هنر گردد بدهر پر عوار اندر شمار او کنار آرد بگنح بی کنار اندر نگنحد جز وی از فضلش بقانون شمار اندر عبارت کردن فضلش بصدر اعتبار اندر عنان عفو او دایم بدست اعتذار اندر سخندان از یمین او بیمن کردگار اندر سخنگو از یسار او بتوقیر و یسار اندر نباشد زو عدو ایمن بپولادی حصار اندر گذر باشد سپاهش را ببحر بیگذار اندر همی تا روشنی باشد برخشنده نهار اندر چو تاریکی بار کان شب دیجور و تار اندر بقا بادش بمجلس گاه شادی و عقار اندر ز شر خویش بد خواهش بسوزنده شرار اندر مبارک اورمزد او ببخت غمگسار اندر