Hatıra Ormanı

bir masal zamanından yazıyorum bu şiiri sana istersen yanmış bir ormandan hatıra diye sakla sirklere düşmüş deniz kızlarını düşünür bacağından vurulan atlı karıncaları bir tanrıdır sıkılır gider kendi göğünden her yalnızlıkta yaslı bir anlam var yeşil mürekkeple yazar mektubunu bir selanikli gibi uzanıp öper rüzgar uyur portakal ağaçlarının göğsünde içimde kederle yanan bir şey var üsküpte biri çamaşır assa sakız kokan burnunun kemiği sızlar burada tatyosun derinden çalar şarkım kimse dinlemez kolumdaki aşı lekesinde gizli bir çiçek var yaşamadım diye yazıyorum bu şiiri sana kıyabilirsen bir ormanı yak da benden hatıra diye sakla