Zaman Haritaları

-Ziya Osman Saba'ya... Saygıyla.- mor atlas kırık cetvel yeşil saten bir yaslı enlem bir hüzünlü boylam doğduğu gün düşmüş takvimden adını bile duymadan ölmÜş ablam hayatı gösteren bir kap kağıdı gibi çalışanların okullu çocuklara bakışı böyle biten bir mektup vardı sanki babamdı içime devirip gitti bir kışı denizi yıllardır zamanın kıyısı aylar naylon torba tezgahın tozu vitrin camı on yılda bir alınan yoksul mantolar aralar evlere bir yağmurun kapısını annemdi bir ince sezişti akşamlarda şimdi gittikçe kararan daha çok yalın kapalı kapılarda ağlanmış odalarda ahını duydum yaprağını kaybetmiş dalın yağmurda yanıp sönen soğuk gecelerde içinde mazinin durduğu zaman haritaları buruk bir tebessümdür sevdiği hecelerde gÜnlerden gün beğenir kumaşçı çırakları mutlu olmak iki çizgi arasında bir mezar taşı dünyaya bir resimden ne de güzel bakmış ölümdür insan geçerken hüzünle her yaşı bir genç şair ne fark eder yaşamış yaşamamış