Son Senaryo

Utangaç bir başlangıç... Belki biraz masumiyet... Belki de acı bir çekingenlik... İşte, Karakterini değiştiremediğim aşkın, Gözyaşları ile dolu çırpınışlarındayım. Nerede kaldıysa sevgim, Orada bıraktım çekingenliğimi. Nerede başladıysa korkum, O noktada son buldu içtenliğim... Bu korku da nereden çıktı diyeceksin değil mi? Hani o aşk dolu akşamlarımızdan birinde, Yüzüme tokat vurur gibi söylediğin ayrılık şarkıları. Hani ardından dostça yaklaştığın dakikalar. Hatırlayacaksın biraz daha ağla, Gözyaşlarının aktığı yolu takip et! Yere bakacaksın heralde... Yok! Yok!... Yanılıyorsun. Dudaklarında dans ediyor damlacıklar. Kelimelerin kelepçesini dudaklarında oluşturdun sen, Ardından yalnızlığa terk edilmiş bir sahnede taktın kollarıma. Hangi anahtarın çözeceği bir sonraki oyunda... Fakat şunu bilmelisin ki; Yıldızlar gökyüzünde parlamıyor artık, Boşuboşuna senaryo yazma...