غزل شمارهٔ ۱۲۶

در محبت درد اگر پیچد دوا بسیار هست ریش اگر ناسور شد الماس در بازار هست گر ز لطفم نا امید امیدوارم در عتاب گر ندارم سبحه بر کف بر میان زنار هست شستن لوح گنه دستور ابر رحمت است ور نه سیل اشک عذر و آب استغفار هست ای طبیب همت احسانی که در شهر امید نیست درمانی و در هر گام صد بیمار هست درس معنی را کهن اوراق کس در کار نیست دیده بگشا کاین رقم بر هر در و یوار هست معنی زنار بستن گر مقید بودن است در درون خرقه ی روح الامین زنار هست نیست غم گر یاسمن ور سنبلم در باغ نیست تا به رقبت بشکنم در دیده ی دل خار هست عرض جنت کم ده ای رضوان که در بستان عشق میوه ی تلخ و گل پژمرده ای در کار هست گر دلم بشکست و خونم تلخ عرفی باک نیست دیده ی زهر آشنا و گریه ی بسیار هست