غزل شمارهٔ ۲۵۶
ع عرفی شیرازی
0
Altın Yaprak
نغمه ای کز ره تاثیر به شیون نکشد
به سماعش دل ماتم زده من نکشد
دیت قتل من اینست که در روز جزا
بزنم دست به دامانش و دامن نکشد
جذبه قهر تو ای ذره ندانم تا کی
از ته غمکده سینه به روزن نکشد
عاقبت درد همین است که در فصل بهار
دل مرغان خزان دیده به گلشن نکشد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş