غزل شمارهٔ ۴۴۳
ع عرفی شیرازی
0
Altın Yaprak
ما ره نشین مردم دیدار دوستیم
سختی کشیم حیف که غمخوار دوستیم
هر دم خیال بازی و فکر کرشمه
دشمن تراش خاطر و آزار دوستیم
ای نوحه سنج ناله بر زدی ز لب که ما
نازک دلان گریه بسیار دوستیم
ما می گزیم شهد ریا را نه زهد را
تسبیح دشمنیم نه زنار دوستیم
در عجز لذتیست تو در کار خویش باش
ما تشنه شهادت و زنهار دوستیم
ای عندلیب گلبن دستان سرا که من
منصور نغمه رسن و دار دوستیم
خلوت نشینی از من و عرفی مجو که ما
رسواییان کوچه و بازار دوستیم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş